“Adil Hocam, ayrıca gönderdiğiniz kart ve yazılar için teşekkür ederim. Tekrardan serginin de, gideceğiniz festivallere de buradan, benden sevgi, selamlar, güzel geçmesini yeniden diliyorum. Tabiat da sizlerle olsun. Bol ziyaretler olsun, dolsun sergiler… Her şey gönlünüzce olsun!”
Zeynep AVCI
Kadın Kapalı Hapishanesi ERZİNCAN
22.10.2025
Sevgili Adil Hocam
Kolaylıklar diliyorum öncelikle. Mektubunuzu bu Cuma günü aldım. Yoğun bir tempoda olduğunuzu düşündüğümden şimdiye kadar yanıt yazmadım, umarım “unuttuğumu” düşündürtmemişimdir. Sergi zamanında, önce ve sonrasında “yollarda” olduğunuzu düşündüğümden yazmak doğru gelmedi. Tabii yanınızda olup bir işin ucundan tutup, koşturmayı çooook isterdim ya, olmuyor. Keşke düşünceler, hayaller bir çırpıda oluverse.
Gönderdiğiniz, dijitale çevirdiğiniz öyküler için tekrardan teşekkür ederim. Dosya üzerinde çalışmamı önermiştiniz. Yapmaya da çalıştım, fakat yazdıkça ortaya başka hikayeler vs. çıkınca daha önce önerdiğiniz gibi “yaz, yırt, yenisini yaz” bir pratiğim oldu:) Yazdığım bu öyküleri genelde etrafımda karşılaştığım, dinlediğim ve kendi hatıralarımdaki küçük ayrıntıların sızıntısıydı. Ne kadar “yazabildiğimi” eleştirilerinizle daha iyi anlamaya çalışıyorum şu anda. Dosya üzerinde okumalar yaptıkça yanımdaki diğer yazdıklarıma da döndüm ve uygun bulursanız onları da gönderebilirim. Şuan ki yoğun çalışmalarınızdan dolayı bekletiyorum. Ama imkanlarım ölçüsünde okumaya vs. çalışıyorum. Umarım bu dosyayı “olduğu gibi” gönderdiğimi düşündürtmem:) Eleştirseniz de baş, göz üstüne!
Diğer mektubunuzdaki “Beyrut şehrinize” dair benim de dolaylı olarak anlatılan “hikayelerim var”, tabii buralardan çıkarsam ancak Beyrut’un unutulan sokaklarını daha bilinçli ve bugünkü ben ile dinlemeyi istiyorum. Annem, babam Beyrut’ta yaşamışlar uzun yıllar. En büyük isteklerimdendir annem ve babamla tekrar o anlattıkları sokaklarda dolaşmak… Böyle düşünmek bile heyecan veriyor ya, buradan bakınca belirsizlikle dolu yarın! Umutsuz değilim sadece ve sadece!.. Her yağan “bombayla” dünyanın nasıl bir yere dönüştüğünü acımasızca hatırlayıp duruyorum. Filistin’e, Beyrut’a “yağan” ateşi izlemeye dayanamıyorum, izleyemiyorum halen!.. Benim için, bizler için Feyruz’un “Lî Beyrut”unu dinler misiniz? Çocukluğumda kulağımda kalan seslerdendi, eh buralarda da ne mümkün istediğin müziği dinleyebilmek. Geçen haftalarda bir akşam mesai bitiminde bir “tebliğ” yapıldı sözlü olarak. Artık telefonda sadece Türkçe konuşulacakmış diye? Nedenini, niçinini sorduk/m, talimat öyle demişlerdi! Şimdi buna ne denir emin olamıyorum tabii. Aradan bir iki gün geçti “şimdilik erteliyoruz” denildi yine sözlü olarak. Yani ne istediğin sesi, müziği, rengi dinleyebiliyorsun ya da görebiliyorsun, bu nedenle bir de benim için Feyruz” dinler misiniz dedim.
Adil Hocam, ayrıca gönderdiğiniz kart ve yazılar için teşekkür ederim. Tekrardan serginin de, gideceğiniz festivallere de buradan, benden sevgi, selamlar, güzel geçmesini yeniden diliyorum. Tabiat da sizlerle olsun. Bol ziyaretler olsun, dolsun sergiler… Her şey gönlünüzce olsun! Tülin ablama da ayrıca sevgiler.
Sevgilerimle
Zeynep AVCI
Kadın Kapalı Hapishanesi ERZİNCAN
Görsel: Naki Demir. 2 Nolu F tipi hapishane Tekirdağ