İkbal Kaynar
DİPSİZ KUYULAR
Bir gün, bu kuyu da ışığa kavuşur, bayram yerine döner yüzler
"Görülmüştür" kitap sayfaları, ranza altları
Umudun rengi, düşlerinin özeti
Görülmeyen gökyüzü ve güneştir
Terlediğinde alnına bez koyan bir el
Dost sesi, bir de volta arkadaşıdır
Bu da yaşamın bir sınavıdır dersin
Unutmamalısın çocukken oynadığın oyunları
Bayram şekerlerini
Diri tut okuduğun kitapları
Söylediğin şarkıları ki
Cebindeki yıldızlar çoğalsın
Duvarlar bilir hangi kapının ardındadır sabır
Bir ses çoğalır, bir taşın içinden su yürür
Bil ki en dar kuyular bile yankıyla dolar
Umut bu yerin altında da filiz verir
Karanlıkla kavgalıdır aydınlık
Önce ince kelebek hafifliğinde bir ışık sızar
Büyür büyür deler geçer duvarları
Görmesen bile gökyüzünü
Avuç içinde saklıdır yıldızlar
Sarar seni dostun yüreğinden yayılan sıcaklık gibi
Bir yerlerde düşürmedin ki umudu
Kırmızı güller mevsimidir bu yürek
Alıver duvardaki sazını yeni türküler yak inceden
Bacaklarının ağrısına aldırma
Şimdi uzun hava söylemenin vaktidir
"Gölgenin kısalığına bakma, güneşin oyunudur o"
Görülsün cebindeki çoğalan yıldızların
Görülsün öğrendiğin diller ve
Bitirdiğin üniversiteler
Yarına dair verdiğin sözler
Görülsün, görülsün....
Kaynak: Güney Dergisi