28.12.2025
Merhaba Sevgili Adil,
Evet, gerçekten soğuk ama bir yanıyla da ihtiyaç olan suyun sevincini duymamızı sağlayacak günlerden birindeyiz. Sevinç diyorum ama aynı anda pek çok travmatik, bizlerde derin yaralar açan süreçler geçiyor aklımdan: yoksulluk, yıkım vb. Oysa çocukluğumuzun kızak kaymaları, karda boğuşmalarımız, soğuktan donan ellerimizi ısıtmak için adeta kardan insan hallerimizle evlerimize koşuşumuz ve annemin “üstünüzü silkelemeden içeri girmeyin!” sözüyle başlayan kararlı ya da caydırıcı uyarıları gelsin isterdim. İlk aklıma gelenler son yıllar hatta epeyce zamandır pek düşünemez olduk bunları. Neyse ki nefes alıyor olmanın, yani yaşama olan derin tutkumuzun sevinci bizi bırakmıyor da bir şekilde gülümsemeyi ihmal etmiyoruz ya da ondan vazgeçmiyoruz. Yaşama dair tatlı bir arsızlık işte bizimkisi… Ben tam da buna uygun olacağını düşünerek senin-sizler için kapak olarak kardelen çiçeklerini seçtim. Geçen yıl resim kursuna gitmiştik iki dönem. Az çok öğrendik bir şeyler. Üstüne koymak pratik çalışmayla oluyor. Bunu da kavradık. Artık ötesi bu koşullarda bize kalmış. Esasta sulu boya çalıştık. Favorimiz de genel olarak o ama size çizdiğim çiçekler toz pastel çalışması. İlerde bir sulu boya çalışmamı da sizlerle paylaşmak isterim. Belki evinizin-tabii ki beğenirseniz- bir köşesine asabilirsiniz:)
Uzun zaman oldu yazışmadık. Senden-sizden çalışmalarınızdan arkadaşlara gönderdiğiniz postalardan haberdar oluyordum. O mektupları hepimize gönderdiğinizi biliyorum merak etmeyin:) Yalnız Zeliha’ya gönderdiğin son postada hasta olduğunu daha doğrusu bir ameliyat geçirdiğini okuyunca ve depremde kaybettiğiniz sevdiklerinizi… Mutlaka sesimi duyurmalıyım-duyurmalıyız dedim-dedik. Öncelikle kayıplarınız için çok üzgün olduğumu söyleyeyim. Ne söyleyeceğimi bilemiyorum. Geçen süreçte ne kadar dinginleşebildiniz kestirmek zor. Bu aşamada her söz kanatırmış duygusundayım. Oysa dost sarılışları geç de olsa her zaman iyi gelir insana, en azından ben buna inanırım. Onun için sıkıca kucaklayacağım izin verirseniz…
Neden ameliyat olduğunu yazmamışsın ama “hâlâ toparlanamadım” dediğine göre çok da hafif bir mesele değil.
Bu mevsimde daha bir dikkat ister sağlık, biliyorsun üstelik pek de genç sayılmıyorsak artık:) Ama önümüz bahar sonrası malum. O zaman yeri gelmişken ben senin için yeni yılda sevdiklerinle birlikte sağlık dileyeyim en başta. Ötesini ortak düşlerimiz üzerinden ekleyelim. Öyle ya da böyle bata-çıka ulaşacağımızdan şüphe duymadığımız düşlerimiz üzerinden:)
Bu arada sağlık durumunla ilgili bizi bilgilendir lütfen. Ve sevgili minik, şirin Öykü… Şimdi kocaman bir genç kadın olmuş olmalı. Balonlarıyla hatırlayacağım onun sevgi dolu gelişlerini ve çocukluğunu:) Ve sevgili eşin umarım o da iyidir. Kartpostala çevrilmiş fotoğraflarından hatırlıyorum onu nedense hep o midye kabukları olan fotoğrafı ön plana çıkıyor bende tabii görmediklerimi saymıyorum:) Sanırım Karadenizli olmak -bu deniz insanı olmak anlamına da geliyor- etkili olabilir. Algıda seçicilik:)
Selam ve sevgilerimi gönderiyorum onlara ve şöyle ohhh be! deyip rahatladıkları bir yıl olsun onlar için de ve tabii ki “Görülmüştür” ailesi bir bütün olarak hemen her koşulda bizimle olduğunuz için teşekkürler. Başarı, sevinç, dostluk ve mutluluk sizinle olsun!
Bu arada ekte görmüş olmalısınız. Birkaç el işi hediye gönderiyoruz sizlere incik boncuk vb… Tam olarak ne gönderdiğimizin notunu düşeriz. Bir kısmı henüz hazırlık aşamasında çünkü.
Görüşmek umuduyla
Sevgi ve Dostlukla
Eylem BAŞ
Gebze Kadın Kapalı Hapishanesi
Gebze/KOCAELİ