Tutsak şair Erol Zavar'dan yeni bir şiir: "KARA"

 

KARA

          10 Ekim şehitlerine

 

Açılmıştır bir kere

Karanlığın kapısı

Daha da kararır

                        Ankara’nın karası

 

Bir sabah

Bir bulut gelsin

Bir yağmur yağsın

Güzel gözlü çocuklar

            doldursun okul sıralarını

Simitçiler bağırsın

            taze simit diye

            Korna sesleri olsun

            Tren düdükleri

            Kentin uyanmış halleri olsun

            Mutluluk değilse bile

            Bir şeyler olsun içimizi kıpırdatan

Yağmur yağsın bir sabah

umut dolu gözler

dönsünler yüzlerini kente

Meydanlarında barış şarkıları yankılansın

Çığlıkları değil halkın

 

Vurmasın kıyılara

            Hüzünlü bebek gülüşleri

Düşmesin ömrümüzün ekmek kokusu

Düşmesin dokuz yaşın gülüşleri

Asılıp kalmasın yüreklerimizin ortasına isimleri bir ağıt gibi

Kalmasın bu dünyada

            Ölüm de

            Zulüm de

            Yokluk da

Yoksulluk da

            kalmasın çocuklara

Taliplisiyim bütün ölümlerin

 

Yağmur yağsın sokaklara

Yıkansın bu kara

Yıkılsın bu Ankara

 

İçimizdeki hüzün

            isyan

              öfke

Sığamıyorken hiçbir kente

            Düş kurun çocuklar

            Bağıra çağıra

            Düş kurun

            Bırakmayın yarına

Düşlemeli

Umudu büyütmeli

Karanlığın ortasında da

                        Düşlemeli

Her sabah

            Yüzünü güneşe dönüp

                        şükredenler gibi

Tadını çıkarabilmeli güneşin

 

Açın gökyüzünü bulutlara

Yağmur yağsın sokaklara

Dağılsın bu kara

Yıkılsın bu Ankara

                                                                                  Ekim 2015

İlişkili İçerik